กรุงไทยการไฟฟ้า
 
 
HOME > FOOD STYLIST BLOGS
Blogger Image
Chef Book
Latest Entry - on 4/20/2012 11:28:45 AM
Chef Book's Blog
01
02
03
04
05
EMAIL
PRINT
ADD FAVORITE
SHARE FACEBOOK
SHARE TWITTER
เชฟพ่อลูกอ่อนตะลุยเยาวราช...กินร้านไม่ดังแต่อร่อย

          วันนี้เชฟพ่อลูกอ่อนจะพาแฟนๆ SHARP WEE CLUB ไปเที่ยว และกิน กิน กิน ที่เยาวราชกันครับ ผมเป็นคนเกิดปีวอก หรือปีลิงครับ ทุกครั้งถ้ามีโอกาสไปแถวเยาวราชก็จะแวะไปไหว้ศาลเจ้าไต่เสี่ยฮุกโจ้ว หรือที่คนทั่วไปเรียกว่าศาลเจ้าพ่อเห้งเจียนั่นเอง ตั้งอยู่ที่ถนนเจริญกรุงก่อนถึงเยาวราชนิดเดียวเป็นตึกแถวทรงโบราณเพียงห้องเดียวเล็กๆ แต่ข้างในมีองค์เทพที่งดงามมากอยู่หลายองค์เลยครับ คนมักจะนิยมมาขอพรให้พ้นจากความทุกข์ต่างๆ ให้เรื่องร้ายๆ กลายเป็นเรื่องดี องค์เห้งเจียที่ประทับอยู่จะเป็นปางสำเร็จอรหันต์นั่งขัดสมาธิบนดอกบัว บอกเลยครับว่าสวยมากๆ ยิ่งคนชอบเรื่องไซอิ๋วแบบผมแล้วไม่ควรพลาดอย่างยิ่ง ผมยังขอเช่าองค์เล็กๆ มาไว้บูชาที่บ้านด้วยครับ แต่มาวันนี้เป็นครั้งแรกที่ได้พาน้องพาสต้ามาด้วยท่าทางเค้าจะชอบครับ สนใจไปซะทุกอย่างเลยครับ หลังจากทำบุญเสร็จแล้วเราก็ไปหาของกินกันต่อเลยครับ พอเข้าไปถึงเยาวราชก็ต้องทำตามกฎกันหน่อยนะครับ คือต้องถ่ายรูปกับป้ายไฟที่อยู่ตามถนน ซึ่งไม่เข้าใจว่าใครออกกฏนี้ เห็นใครไปเยาวราชต้องถ่ายรูปแบบนี้กันทั้งนั้นเลย ผมก็เลยต้องทำตามกฏระเบียบไปซักหนึ่งรูป หลังจากนั้นก็ เริ่มร้านแรกที่ถนนผดุงด้าว ก็คือซอยที่มีร้านซีฟู้ดเขียวแดงสองร้านที่ชอบมายืนเรียกลูกค้ากันอยู่หน้าปากซอย พอจะนึกออกใช่ไหมละครับ มีคนถามผมบ่อยมาก ว่าสรุปแล้วร้านเขียวหรือร้านแดง ร้านไหนอร่อยกว่ากัน ขอบอกตามตรงเลยครับว่า ไม่เคยกินทั้งเขียว และแดง เพราะทำใจรอคิวไม่ไหว เลยเดินเข้าไปในซอยนิดนึงก็จะเจอกับร้านที่ขาย หอยลวก ซึ่งเขาจะขายแค่หอยแมลงภู่กับหอยแครง สองอย่างเท่านั้นร้านเล็กๆ มีที่นั่งน้อยมาก แต่รอคิวไม่ค่อยนาน บอกเลยครับทีเด็ดของร้านนี้อยู่ที่น้ำจิ้ม จะมีสองถ้วย สูตรเปรี้ยวแซ่บ กับสูตรหวานซ่อนเปรี้ยว (ผมตั้งชื่อให้เขาเอง) ผมชอบสูตรหวานซ้อนเปรี้ยวมากใส่ถั่วลิสงคั่วนิดหน่อย ไปทีไรกินไม่เคยเหลือต้องขอน้ำจิ้มเพิ่มทุกที ราคาก็ไม่แพงขอบอกว่าถูกแล้วกันเนอะ อยู่ที่จานละ หนึ่งร้อยบาทครับ ถ้ากลัวไปผิดร้านสังเกตง่ายๆ คนแกะหอยจะใส่ Rolex ครับ (โอ้ว คนแกะหอยไฮโซ) กินเสร็จก็เดินต่อมาอีกไม่ไกลจะเจอกับร้านยู่ฮวด ขายข้าวต้มปลา หอยทอด ซึ่งผมติดใจหอยทอดร้านนี้ครับ ผมสั่งทั้งแบบกรอบ และแบบนิ่มเลยครับ ขอเล่าเรื่องความต่างของหอยทอดแบบกรอบ และแบบนิ่มนิดนึง แบบนิ่มหรือที่เรารู้จักกันอีกชื่อนึงว่าออส่วน ซึ่งหมายถึงหอยนางรมผัดกับแป้งแบบเหนียวๆ ที่เราเคยเจอกันทั่วไป แต่อีกอันนึงที่ได้ยินชื่อแล้วอาจจะงงกันนะครับคือ ออลัวะ ก็หมายถึงหอยนางรมที่นำมาทำหอยทอดในแบบกรอบนั่นเองครับ แล้วแต่ว่าใครจะชอบกินแบบไหน ตามด้วยข้าวต้มปลาพิเศษสุดให้น้องพาสต้าด้วยครับ (พิเศษมาก มีแค่ข้าวกับปลาก็พอ ยังเด็กอยู่ใส่เครื่องเยอะไม่ได้ครับ) ตอนนี้ก็เริ่มอิ่มได้ที่แล้ว แต่ผมยังแบ่งท้องไว้สำหรับของหวานด้วย เดินกลับมาตรงที่จอดรถบริเวณแยกเฉลิมบุรีก็เลยแวะซื้อปาท่องโก๋ย่างอยู่หน้าเซเว่นพอดีเลยครับ เมนูง่ายๆ ที่เกิดมาจากไอเดียของเด็กหนุ่ม ผมเคยเห็นน้องเขาขายตั้งแต่ยังเป็นนักเรียนอยู่เลย จนตอนนี้กลายเป็นร้านที่มีชื่อเสียงของที่นี่ไปเลย นับถือ นับถือ รู้จักทำธุรกิจตั้งแต่ยังเป็นเด็ก พอเดินเลยมาอีกหน่อยก็จะเจอกับร้านรังนกเจ้าเก่า อยู่ฝั่งตรงข้ามกับเซเว่น เป็นร้านเล็กๆ ที่ดูเงียบๆ แต่คุณป้าเจ้าของร้านน่ารักเสมอ ผมพาพาสต้ามากินตั้งแต่พาสต้าอยู่ในท้องคุณแม่ เลยต้องพาคุณแม่มาบำรุงด้วยรังนกซักหน่อย วันนี้เป็นครั้งแรกที่พาสต้าได้ออกมากินรังนกนอกท้องคุณแม่ครับ และที่สำคัญรังนกร้านนี้ราคาเริ่มต้นแค่หกสิบบาทเองครับ หลังจากนนั้นเราก็พากันกลับบ้าน ส่วนพาสต้าพอท้องอิ่มหนังตาก็หย่อน ขึ้นรถปั๊บก็หลับปุ๋ยเลย ความสนุกของการได้ค้นหาร้านอาหารอร่อยๆ ที่คนยังไม่ค่อยรู้จักมันเป็นความตื่นเต้นอีกอย่างหนึ่งสำหรับคนที่ชอบชิมอย่างผมครับ ลองไปจัดทริปแบบนี้กันดูบ้างนะครับ แล้วอย่าลืมมาเล่าให้ผม และเพื่อนๆ SHARP WEE CLUB ได้อ่านบ้างนะครับ

 
 
Passion for fruit
Theme Decoration